Henri Lefebvre en España: encuentros y desencuentros con la cultura arquitectónica española en los años 70

dc.contributor
Serra Permanyer, Marta
dc.contributor
Granell Trias, Enrique
dc.contributor
Navas Ferrer, Teresa
dc.contributor
Graus, Ramon
dc.contributor.author
Martorell Argemí, Bartomeu
dc.date.issued
2022-10-19
dc.identifier
https://hdl.handle.net/2117/376152
dc.identifier
PRISMA-166312
dc.description.abstract
MBArch - Màster Universitari en Estudis Avançats en Arquitectura-Barcelona: Teoria, Història i Cultura
dc.description.abstract
El vínculo entre Henri Lefebvre y España siempre fue estrecho. Además de la proximidad de su lugar de origen, la amistad con Mario Gaviria, uno de sus discípulos cuando era profesor en Estrasburgo, contribuyó a que visitara el país con asiduidad, también a la pronta difusión de sus ideas y traducción de sus obras que, ciertamente, llegaban en un momento propicio y a la vez convulso: los últimos años del franquismo, marcados por la industrialización y el desarrollismo económico, también por su contraparte, el éxodo campo-ciudad y el crecimiento de las periferias obreras de las ciudades españolas, en especial Madrid y Barcelona. Gaviria, que descubrió la sociología urbana gracias a Lefebvre, a su vuelta de Francia establecerá las bases, no sin dificultad, de una disciplina que venía a someter a juicio la tradicional aproximación de la arquitectura y el urbanismo al hecho urbano. De este modo, la ciudad debía reconocerse como un fenómeno complejo, difícilmente reducible a las premisas básicas del urbanismo funcionalista, en un periodo, además, en que la sociedad global se urbanizaba a pasos agigantados. Por otro lado, el acompañamiento de Gaviria en las incursiones de Lefebvre en territorio español aportaría argumentos claves para el desarrollo de su teoría de la producción del espacio, gracias, sobre todo, a la investigación de las nuevas ciudades turísticas del Mediterráneo. Este trabajo propone la lectura de aquel periodo, el comprendido entre mediados de los 60 y principios de los 70, que coincide con la “etapa urbana” de la obra lefebvriana, a través de las figuras de Lefebvre, Gaviria y Ricardo Bofill. El primero, filósofo que aportaría la teoría crítica; el segundo, sociólogo que la probaría empíricamente; el tercero, aquel que intentaría poner en práctica sus enseñanzas.
dc.description.abstract
The link between Henri Lefebvre and Spain was always close. In addition to the proximity of his place of origin, the friendship with Mario Gaviria, one of his disciples when he was a professor in Strasbourg, contributed to his frequent visit to the country, also to the prompt dissemination of his ideas and the translation of his works, certainly arrived at a propitious and at the same time convulsive moment: the last years of Francoism, marked by industrialization and economic developmentalism, also by its counterpart, the exodus from the countryside to the cities and the growth of the working-class peripheries of Spanish cities, especially Madrid and Barcelona. Gaviria, who discovered urban sociology thanks to Lefebvre, on his return from France will establish the foundations, not without difficulty, of a discipline that came to put to trial the traditional approach of architecture and urbanism to urban fact. In this way, the city had to be recognized as a complex phenomenon, hardly reducible to the basic premises of functionalist urbanism, in a period, moreover, in which the global society was urbanized by leaps and bounds. On the other hand, Gaviria’s accompaniment in Lefebvre’s incursions into Spanish territory would provide key arguments for the development of his theory of space production, thanks, above all, to the research of the new tourist cities of the Mediterranean. This work proposes the reading of that period, between the mid 60s and early 70s, which coincides with the “urban stage” of the Lefebvrian work, through the figures of Lefebvre, Gaviria and Ricardo Bofill. The first, a philosopher who would contribute critical theory; the second, a sociologist who would prove it empirically; the third, one who would try to put his teachings into practice.
dc.description.abstract
Award-winning
dc.format
application/pdf
dc.language
spa
dc.publisher
Universitat Politècnica de Catalunya
dc.rights
http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/
dc.rights
Open Access
dc.rights
Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International
dc.subject
Àrees temàtiques de la UPC::Arquitectura::Composició arquitectònica::Teoria i estètica arquitectòniques
dc.subject
Àrees temàtiques de la UPC::Urbanisme::Aspectes socials
dc.subject
Lefebvre, Henri, 1901-1991 -- Inlfuence
dc.subject
Gaviria, Mario -- Criticism and interpretation
dc.subject
Bofill, Ricardo -- Criticism and interpretation
dc.subject
Architecture, Modern -- 20th century -- Spain
dc.subject
Sociology, Urban
dc.subject
Henri Lefebvre
dc.subject
Mario Gaviria
dc.subject
Ricardo Bofill
dc.subject
sociología urbana
dc.subject
arquitectura
dc.subject
años 60
dc.subject
años 70
dc.subject
Lefebvre, Henri, 1901-1991 -- Influència
dc.subject
Gaviria, Mario, 1938- -- Crítica i interpretació
dc.subject
Bofill, Ricardo, 1939-2022 -- Crítica i interpretació
dc.subject
Arquitectura moderna -- S. XX -- Espanya
dc.subject
Sociologia urbana
dc.title
Henri Lefebvre en España: encuentros y desencuentros con la cultura arquitectónica española en los años 70
dc.type
Master thesis


Fitxers en aquest element

FitxersGrandàriaFormatVisualització

No hi ha fitxers associats a aquest element.

Aquest element apareix en la col·lecció o col·leccions següent(s)