dc.contributor.author
Mirizio, Annalisa
dc.date.issued
2025-01-16T15:46:01Z
dc.date.issued
2024-07-24
dc.date.issued
2025-01-16T15:46:01Z
dc.date.issued
info:eu-repo/date/embargoEnd/2099-01-01
dc.identifier
https://hdl.handle.net/2445/217577
dc.description.abstract
Si bien de una manera insólita, «L’opera rimasta sola» de Walter Siti (2003) invita a pensar los usos pasoliniano de la biblioteca lejos de los modos fijados por la filología. A partir de algunas observaciones del editor, se propone aquí que leer mal, leer parcialmente son modos de «estar» en la biblioteca y de «hacerla funcionar» como dispositivo de lectura y como caja de herramientas (Piglia, 2016). Estos modos, los practica Pasolini en su actividad creativa y en su producción teórica. También su escritura quiere edificarse «donde se forma el archivo» (Foucault, 1966). Propongo pensar estas prácticas pasolinianas a la luz del concepto de museo imaginario (Malraux) y de su precedente, la boîte-en-valise (Duchamp), para analizar finalmente, a través de un Apunte de Petrolio si esos usos de la biblioteca-laboratorio son separables de su figura de autor y de sus luchas culturales (Gramuglio, 1988).
dc.format
application/pdf
dc.format
application/pdf
dc.relation
https://doi.org/https://doi.org/10.7203/eutopias.27.28415
dc.relation
2024, vol. 27, p. 53-64
dc.relation
https://doi.org/https://doi.org/10.7203/eutopias.27.28415
dc.rights
info:eu-repo/semantics/embargoedAccess
dc.source
Articles publicats en revistes (Filologia Hispànica, Teoria de la Literatura i Comunicació)
dc.subject
Producció i direcció cinematogràfiques
dc.subject
Production and direction of motion pictures
dc.title
La biblioteca de Pasolini: museo imaginario, boîte-en-valise y figura de autor
dc.type
info:eu-repo/semantics/article
dc.type
info:eu-repo/semantics/